Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gegaan. En in die weinige woorden leerde de biechtvader die ziel dieper en dieper doorzien. Openlijk zeggen dat ze goed gedaan had in alles, kon hij niet, zelf was ze de schuld geweest van zoovele moeilijke dagen; maar toch begreep en gevoelde hij zoo goed de zuivere beweegredenen van dat hart met zijn zorgvuldig bewaarde, teere en zoete geheimen. Hij wist wel, dat het een braaf en dapper kind was. Hij had wel bemerkt, hoe er langzaam aan een diepen trek in haar gekomen was, doch heelemaal doorschouwd zooals nu,' had hij haar nooit. Hij hoorde vol innerlijke verwondering van haar offer, haren strijd. Hij begreep beter nu de weifelingen en wispelturigheden van haar gedrag, die hij had gehouden als eigen aan haar leeftijd en geslacht, een kwestie van geduld en kalme leiding. Hij liet haar een beetje zijn ontevredenheid hooren : dat ze aan zich zelf veel dagen van strijd en moeite moest wijten; uiterlijk hield hij zich wel wat strenger, dan hij innerlijk meende, want daar was bewondering in hem voor de deugd van dat kind. Hij dacht een oogenblik na.

— Hebt ge er goed voor gebeden ?

— Ik draag er al mijn werk op de fabriek en mijn moeiten met moeder voor op.

— Bid dan deze week nog eens goed. Ik zal er eiken dag onder de heilige Mis aan denken, dan zal het waarschijnlijk wel overgaan.

Ze ging heen,, maar ten halve voldaan. Ze vond geen vast besluit, had een beslist ja of neen verwacht. Wel

Sluiten