Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nevel drong en de straten overgoot met bleek wit licht; in de Rue St. Honoré, waar de drukte 't grootst was, scheen dat licht een nieuwe wereld te wekken; het rumoer scheen plotseling luider, de massa van menschen en rijtuigen dichter dan te voren.

In de stillere faubourgs bracht die korte opklaring iets als verademing uit de sombere benauwing van den triesten dag: straten en pleinen vervriendelijkten er in en de huizen, die hier niet, als midden in de stad, alle oorspronkelijke witheid verloren hadden onder den rook der schoorsteenen, blonken er zacht grijs in op.

Binnen de voorname huizen scheen nu eerst de dag te beginnen; men doofde er de kaarslichten, die den ganschen morgen zacht gouden schijn hadden uitgestraald in de cabinets de toilette, waar de beau monde zich kleedde en gekapt werd onder geestigen kout met bezoekers en bezoeksters.

In één der ruime kamers, waar de pensionnaires van het klooster der „Dames Anglaises" gehuisvest waren, zat een jonge vrouw gebogen over haar borduurraam.

Sluiten