Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als ik je weer zie ben ik vicomtesse dePrade. Of . . . ja, ik zou je willen vragen bij mijn bruiloft ..." „Dwaasheid!"

Henriëtte schudde het hoofd. En zachter: „Je ouders zouden mij niet willen ontvangen."

„Als zij je kenden..." begon Marie Louise opgewonden, maar Henriëtte maakte afwerend gebaar.

„Henriëtte Amélie deNehra. Een naam zonder klank," zeide zij met rustigen glimlach. „Neen — later, als je getrouwd bent, moet je mij schrijven."

„Dat zal ik doen," beloofde de ander gul en omhelsde Henriëtte met onstuimige hartelijkheid.

Henriëtte hield de handen van het jonge meisje tusschen de hare, wenschte een blijde bruiloft en gelukkige wittebroodsweken.

„Dagen!" verbeterde Marie Louise. „Naéén week zijn we in ons hötel in Parijs."

„En in de Opéra; dat spreekt. Maar de poëzie van die eerste weken..."

„O ja, ja, de poëzie," lachte Marie Louise

Sluiten