Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In zijn hoofd zongen vage klanken van een gedicht. Wanneer het goed werd, zou hij het Madame de Néhra toezenden.

Henriëtte rees op en liep naast hem naar het andere salon; de overige gasten volgden.

De vicomtesse merkte met iets als misnoegen op, hoe' Préveux het hof maakte aan Henriëtte Amélie.

En hoe zij hem niet af scheen te wijzen, 't Domme kind: van een kalen dichter was niets voor haar te verwachten, hoogstens een paar verzen en een toufje viooltjes, als zeeën paar sous kostten!

Vriendelijk ging zij naar Henriëtte toe, voerde haar mede in den kring, stelde een paar jonge mannen aan haar voor, die later waren gekomen. Wanneer zij onder Henriëtte's bekoring geraakten, zou de vicomtesse hun wel verklaren; wie Madame de Néhra eigenlijk was: iemand die geen aanspraken kon doen gelden.

In de berekening van Henriëtte's kansen poogde de vicomtesse afleiding te vinden voor de ongerustheid om het wegblijven van de Mirabeau. Hij had haar den vorigen avond

Sluiten