Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zij hield ervan, mooie kanten en stoffen te bewonderen, zooals de revendeuses ze kochten en weer verkochten in de voorname huizen.

De kapper was begonnen het kapsel van Madame de Priaville los te maken en schudde de lokken op zijne handen om er de poeder uit te doen stuiven. Het waren niet dan üchte wolkjes rossig-gouden poeder; wit werd weinig meer gebruikt: men koos natuurlijke kleuren, bij voorkeur blond, of — onder invloed der pas ontwaakte belangstelling in Engeland — een rossigen tint, die op zwart haar diep-gouden gloed kon scheppen.

De kapper keek geïnteresseerd naar Henriëtte's kapsel: twee lange krullen aan weerszijden van het hoofd naar voren vallend en het overige haar van achteren met een zwarten strik bij elkaar gehouden.

„Madame bezit een zeldzaam voorrecht in die haarkleur," complimenteerde hij met een buiging in Henriëtte's richting.

Henriëtte glimlachte. „Dat ben ik met u eens, monsieur le coiffeur, omdat ik daardoor niet in de verzoeking kom, poeder te gebruiken."

Sluiten