Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oude, geel geworden kanten uit op de sofa, behing de stoelleuningen met kleurige stoffen: goudkleurig satijn en zware, gloedpaarse zijde, stalde byoux uit op de tafel en vertelde met geheimzinnig fluisterende stem bijzonderheden van elk voorwerp.

Deze kanten mantille was een cadeau geweest van den vorigen koning aan één zijner maïtresses, maar zij had 't ding niet willen dragen omdat de koning haar tegelijk een gunst geweigerd had: bevrijding uit de Bastille van één harer vrienden. De Marquise had de mantille weggeschonken aan een vriendin, maar die durfde zich er niet mee vertoonen, uit angst dat de koning 't ontdekken zou. Zoo had het kostbare stuk jaren gelegen en was tenslotte — hoe bleef een geheim — in handen van madame Valoud geraakt. Het model was verouderd, maar de kant... superbe! een droom!

Zoo praatte de vrouw door.

De vicomtesse, nog onder handen van den kapper, luisterde en schouwde met loome belangstelling, als ging 't haar eigenlijk niet aan; de kamermeisjes uitten in kleine kreten hare

Sluiten