Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hem van waarde had kunnen zijn, wanneer de natuur of het toeval hunne levens vroeger te zamen had gebracht, scheen een erkenning waarop zij trotsch kon gaan. Wanneer zij geboren was als zijn zuster of als zijn dochter... de gedachte scheen haar niet absurd: zij voelde een zachte, innige genegenheid naar hem uitgaan.

„Weet u," begon hij weer, en zijn stem had nu een doffen klank als was zij zwaar van droeve herinneringen, „dat mijn jeugd voorbij is gegaan, zonder dat er één vrouw met teederheid over gewaakt heeft? In het ouderlijk huis heb ik nooit anders gekend dan heftige twisten en hardheid; mijn moeder ging heen. Gelukkig! Voor mijn grootmoeder, die daarna hoofd was van het gezin, bestond ik nauwelijks, ik, het leelijke kind met mijn wilde,vrevolutionnaire aard en zooveel trekken, die aan mijn moeders familie herinnerden. Later kwam Madame de Pailly in huis, mijn vaders maïtresse, la poule* noire, zooals we haar noemden. Zij was goed voor ons, kinderen, maar ik was toen al uit huis gezonden door mijn vader. De marquis begreep mij niet en heeft mij nooit begrepen;

Sluiten