Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Met de vrouwen van vroeger sprak men in frivole woorden over frivole dingen. Met de vrouwen van heden spreekt men in frivole woorden over groote dingen. Dat is het verschil. Beter nog, dat men in 't geheel niet spreekt of zoo weinig mogelijk. Dan wordt men gehouden voor een levensmoede, dus voor het allereerbiedwekkendste individu dat in Parijs rondloopt. Of één der individuen, want er zijn vele levensmoeden in Parijs. Die toch nooit den weg naar de Seine vinden."

„Misschien omdat zij er den moed niet voor vinden," opperde Henriëtte.

„Ja, dat is 't dikwijls. Voor hen, die zich niet aanstellen, wier levensmoeheid eerlijk is."

,,'t Lijkt mij zoo vreeselijk, dat wij in een tijd leven, waarin levensmoeheid bewonderd wordt," zei Henriëtte zacht.

„Lijkt u dat vreeselijk? De meeste vrouwen vinden het interressant. Maar zij begrijpen niet dat de tijd zelf levensmoe is. Het oude regiem voelt zich sterven: en die in dat regiem leven, voelen dat mee. Tenminste zij die den nieuwen dag niet zien."

Sluiten