Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor haar in zich opdreef tot een soort culte, waarin hij haar vereenzelvigde met de vrouw der toekomst, zooals hij die in zijn droomen had gezien.

In Henriëtte's gedachten nam de jonge dichter niet dan een geringe plaats in naast den comte de Mirabeau, van wien haar denken zich na hun gesprek in de bibliotheek niet meer kon losmaken. Na dien avond voelde zij iets tusschen hem en haar als verstandhouding; tusschen hen was iets geboren — vriendschap, vertrouwelijkheid, Henriëtte wist niet bij welken naam het gevoel, dat hen bond, te noemen was, doch het scheen iets van onvergankelijkheid in zich te dragen. En iets van verwachting.

Niet weer als dien avond hadden zij gesproken over wat de Mirabeau's verleden raakte of zijn groote toekomst-verwachtingen, doch in Henriëtte leefde voortdurend het bewustzijn, dat geen enkel onderwerp van vertrouwelijken aard met opzet door hen werd gemeden en dat elk samenzijn hen vaster aan elkander bond.

Toch onderging zij niets van wat zij zich in hare meisjesdroomen verbeeld had als liefde:

Sluiten