Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar overboog met het charmeerende gebaar, dat de vicomtesse van hem kende.

En Henriëtte wendde het gelaat naar hem toe, zij glimlachte en hield hare oogen op de zijne gericht.

Mooi was zij, erkende de vicomtesse en voor 't eerst wekte deze erkenning een duidelijk waarneembaar gevoel van spijt in haar op. Tevoren had Henriëtte's mooiheid haar een streelende gewaarwording gegeven i zij hield ervan mooie menschen om zich heen te hebben, zocht ook voor hare kamermeisjes aantrekkelijke persoontjes uit, nu benijdde zij Henriëtte haar jonge frischheid, die de Mirabeau scheen te boeien.

Geen oogenblik was de gedachte aan deze mogelijkheid in haar opgekomen, toen zij Henriëtte Amélie uitnoodigde; zij kende de Mirabeau's voorkeur voor het languissante, smachtende, dat zijzelve bezat en Henriëtte volkomen miste; daarom had zij zonder eenige vrees hen telkens tezamen alleen durven laten, tot dien avond in de bibliotheek haar argwaan gewekt was door de houding van vertrouwelijkheid, waarin zij hen vond.

Nu, terwijl zij langzaam haar waaier heen en

Sluiten