Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„En de vicomte ... ?"

„Ik tart zijn argwaan. Omdat ik je liefheb. Omdat ik je alles zal geven, ook wat ik je tevoren geweigerd heb..."

Zij sloot de oogen en onder de poeder sloeg lichte blos haar over de wangen.

Om de Mirabeau's mond kwam het ironische lachje spelen, dat zijn gezicht verleelijkte.

„Er zijn nog genietingen, die zelfs de comte de Mirabeau niet kent..." fluisterde de vicomtesse weer.

„Weet Madame de vicomtesse of er iets is, dat de Mirabeau niet kent?" vroeg hij langzaam. „En dat hij niet, het kennend, veracht?"

De vicomtesse boog het hoofd in een besef vernederd te zijn; hare vingers verfrommelden de kant van haar waaier.

En tusschen haar op elkaar geklemde tanden kwamen stootende woorden naar buiten breken:

„U heeft mij overwonnen."

De Mirabeau glimlachte en op gewoon hoffelijken conversatietoon:

„Een overwinning van den geest, vicomtesse. Die is altijd de meest waardevolle. Waar-

Sluiten