Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Is dat waar?"

Henriëtte reikte haar het blaadje papier.

„Er staat nog niet meer dan de eerste woorden," zeide zij met een gedwongen glimlach.

De vicomtesse las: „Ma chère..." en zuchtte met iets als voldoening.

„Waarom schreef Madame de Néhra aan haar gastvrouw in hetzelfde huis?" vroeg zij ironisch.

„Ik meende dat uwe ongesteldheid u belette, mij te ontvangen."

„En wat had mijn gast mij te zeggen, dat geen uitstel kon lijden?"

Henriëtte sloeg de oogen neer, bang voor de scherpe ondervraging.

„Ik wilde heengaan," zeide zij zacht.

„Zonder afscheid te nemen?"

„Dat briefje..."

„Zonder persoonlijk afscheid, bedoel ik."

Henriëtte's oogen werden vochtig van tranen. Zij nam de hand der vicomtesse.

„U moogt mij niet voor ondankbaar houden," zei zij warm. „Ik heb hier veel genoten."

„Ja dat... dat betwijfel ik niet!"

Sluiten