Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

peinzen en de herinneringen aan haar verblijf bij de de Priavüle's waren nog niet gansch verwerkt.

Maar hier was iemand, die haar zorg

vroeg en haar toewijding: zij kon mogelijk dat kind behoeden voor wanhoop. Doch hoe zij spreken moest, was haar niet klaar, en toen zij weer alleen was gebleven, zat zij langen tijd te peinzen en zóó intens was haar zoeken naar klaarheid, dat het een gebed geleek.

Henriëtte was ontevreden over zichzelf omdat zij het meisje in haar nood geen anderen troost had kunnen geven dan den raad te vergeten... een raad waarvan het opvolgen niet in Suzanne's macht lag. Zij had niets anders kunnen vinden, ómdat haar eigen gevoel van kuischheid gekwetst was door wat Suzanne verteld had, maar zij hield zichzelve voor, dat zij zuiver moest durven zien, dan zou zij ook vanzelf de goede troostwoorden vinden.

Zóó vond immers Claire uit „La Nouvelle Héloïse" altijd de juiste woorden om Julie te helpen en te troosten in hare angsten en benauwingen. Maar wat Julie beangstigde waren

Sluiten