Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zn bloosde licht bij de herinnering aan het laatste gesprek met de vicomtesse en hare eigen veronderstellingen van wat tusschen de Mirabeau en de vicomtesse voorgevallen kon zijn.

Over de Mirabeau's gelaat gleed iets als de weerschijn van den glimlach op het hare, als raadde hij hare gedachten.

»Ik zou bijna in gelijke woorden over mijn «gen vertrek kunnen spreken," hernam hij. „Of misschien...» hij wachtte een paar seconden als om den indruk van wat hij verder zeggen

wilde, te versterken misschien kan ft ^

btjna er aflaten. Mogelijk was de dwang, die m» deed vertrekken, evenzeer in mijzelf, als die « deed heengaan, in uzelf woonde. Mogelijk zelfs was die dwang of drang in ons beiden door dezelfde kracht van buiten gewekt?"

Hij bleef Henriëtte vragend aanzien. Zij knikte onwillekeurig met de overtuiging, dat alle vermoedens, die in haar waren opgekomen, hem bekend waren. Deze overtuiging had niets Wderlnks voor haar, stemde haar integendeel rustig als bewijs, dat de vertrouwelijkheid, die m 2ich zoo gaarne dacht tusschen den comte

Sluiten