Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Denkt u dan, dat alle vrouwen gaarne banaliteiten hooren?"

„Ja, al was het alleen om dengene, die ze uitspreekt, te kunnen bespotten. De vrouw wil altijd de meerdere van ons zijn in geest."

„In geestigheid ... misschien. Tenminste de Fransche vrouwen. U weet, ik ben een Hol„ landsche, een Friesche eigenlijk. Wij voelen niet zóó voor geestigheid als de Francaises."

„Gelukkig!"

„Ik ben in dat opzicht misschien een merkwaardigheid voor u?" Henriëtte lachte vroolijk.

„U vergeet, dat ik Holland ken."

Henriëtte's lach verstilde plotseling en een pijnlijke blos veegde haar over de wangen.

De Mirabeau merkte het op met iets als ontsteltenis over eigen onhandigheid en tegelijk met warme vreugde-sensatie ... Kon het zijn, dat Henriëtte jaloerschheid voelde jegens madame de Monnier met wie hij in Holland had vertoefd?

Hij kon niet nalaten te trachten hare gevoelens te peilen.

„U weet dat natuurlijk," vervolgde hij, als

Sluiten