Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aan?" Henriëtte lachte, maar zonder vroolijkheid.

De Mirabeau haalde de schouders op. „Niet minder dan aan al dat andere, 'tls mijn noodlot, steeds met een of andere wet in conflict te komen."

„Maar ook wist u altijd, tot iets anders, iets grooters voorbestemd te zijn," ijverde Henriëtte. „En dat weet u nog. En anderen weten het ook." Zij blikte hem aan met vochte oogen.

De Mirabeau sloeg de zijne neer, bang, dat Henriëtte er iets in zou zien, dat haar gevoel kon bezeeren. Terwijl hij haar dagelijks ontmoette bij de de Priaville's was een hevige passie in hem ontwaakt, die zijn zwakkeren, vluchtigen hartstocht voor de vicomtesse had gedoofd. Hij begeerde Henriëtte, zooals hij nooit een vrouw had begeerd, maar tegelijk verlangde hij haar gevoel te ontzien en hare kuischheid te eerbiedigen. En het was dit verlangen, meer nog dan de angst, dat Henriëtte, wanneer zij zijn passie ontdekte, zich zou terugtrekken, dat hem er toe bracht, elke uiting van hartstocht in te toornen.

Sluiten