Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mensch buiten mij eenige oogenblildcen van vreugde geven, dan mocht u dien enkele die vreugde niet onthouden. Maar ik geloof, dat er velen zullen zijn, die er evenzeer ,van genieten zyllen als ik."

Préveux' gelaat versomberde. „Dus u wilt het niet aannemen?" Henriëtte schudde het hoofd. „Ik mag het niet aannemen. Het werk van een dichter behoort aan de menschheid."

„Dit vers was voor u. Ik heb het voor u gedicht. En nu u het niet wilt aanvaarden ..."

Hij maakte gebaar het blad te verscheuren; doch Henriëtte greep zijn arm.

„Bega geen dwaasheid. Licht zou u later, wanneer u het vers ü opnieuw wilt herinneren, een regel ontgaan."

Préveux' mond vertrok in smartelijke woede. „Zeg liever, madame, dat ik tehuis het klad heb liggen!" viel hij uit.

Henriëtte blikte hem in de oogen, vriendelijk, smeekend bijna. „Het was mijn bedoeling niet, u pijn te doen," vergoelijkte zij en haar stem borg een zachten klank als de stem waarmede

Sluiten