Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Préveux spande zich in om over zijn ontroering heen te komen en op gewonen toon te antwoorden, doch in zijn stem trilde nog de naklank van het smartelijk geluk, dat Henriëtte's aanraking hem had doen ondergaan.

„Het gewone aantal, geloof ik, madame. Alleen de comte»de Mirabeau ontbrak.",

Préveux stokte; door zijn oogen lichtte de weerschijn van een plotselinge gedachte die als—een openbaring door zijn brein flitste, en zijn tanden groeven zich met een heftigen beet in zijn onderlip, zoodat zijn kin schokte.

Henriëtte bespeurde de verandering op zijn gelaat en begreep in hetzelfde oogenblik welke gedachte in hem opschoot. Ook Préveux meende, dat er verband was tusschen de Mirabeau's wegblijven en haar vertrek, hij dacht dat zij de Mirabeau aan de vicomtesse ontfutseld had!

Eh tegelijk wist Henriëtte, dat dit hetzelfde was als wat madame de Priaville vermoedde, hetzelfde, dat zij steeds had weggedrongen uit hare gedachten.

Een pijnlijke blos sloeg haar over het gezicht; zij wendde de oogen af in verwarring en

Sluiten