Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar hand tastte in haar schoot naar den waaier, waarachter zij haar gelaat zou willen verbergen, doch zij had geen waaier bij zich en zat een oogenblik stil met gebogen hoofd..

Toen zij de pogen weer opsloeg, had de Préveux zijn gelaat naar het venster gekeerd, als wilde hij, kiesch, hare bewogenheid ontzien.

Eerst toen zij vroeg, wie er gezongen had bij de vicomtesse, keerde hij zijn gezicht naar haar toe en beantwoordde hare vragen.

Tot hij na enkele oogenblikken oprees om afscheid te nemen. 0 )

In Henriëtte brandde verlangen, Préveux te doen weten, dat hij verkeerde vermoedens koesterde; de gedachte was haar onverdragelijk, dat iemand haar van een laagheid zou verdenken, ook dat Préveux meenen zou, dat zij den comte de Mirabeau anders genegen was dan als een ouderen vriend, maar zij vond geen geschikte aanleiding om opnieuw de Préveux' vermoedens aan te roeren.

Toch, toen hij schuchter verlof vroeg, zijn bezoek te mogen herhalen, moedigde zij hem aan met hartelijke woorden, als kon zij hem

Sluiten