Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Er is al zooveel geschreven, zooveel getheoretiseerd, de tijd wordt nu rijp voor de daad. De ideeën zullen daad worden en wij hebben overvloed van ideeën gelukkig."

Préveux zag met bewonderende oogen naar de Mirabeau op en Henriëtte voelde de gedruktheid wijken, luisterde stil naar wat de beide mannen verder spraken, maakte nu en dan een opmerking, deed een vraag.

Tot Préveux zich na een stilte in het gesprek weder rechtstreeks tot haar wendde.

„Ik kwam hier. madame, om u mede te deelen, dat ik den post van secretaris bij den duc de Lorme heb gekregen."

Henriëtte herinnerde zich: Préveux had haar verteld van zijn sollicitatie naar die betrekking.

„Dan mag ik u van harte gelukwenschen. Tenminste wanneer uwe werkzaamheden u genoeg tijd zullen laten om u aan de dichtkunst te blijven wijden. Anders zou ik die benoeming betreuren."

„O ja, madame, ik reken op eenige vrijheid. Maar van mijn pen alleen kan ik niet leven." „Leeft een secretaris niet van zijn pen?"

Sluiten