Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat in mij dezelfde gedachten leefden als in u, maar kleiner en minder helder. U gaf er woorden aan, die ik niet vinden kon, maar de gedachte was, van ons beiden. Zóó droomde ik de vriendschap tusschen ons. Waarom moest die illusie verstoord worden ?" Opnieuw welden tranen in hare oogen.

De Mirabeau bedwong met groote krachtsinspanning de aanvechting, die tranen weg te kussen. Hij wist, met zulk een poging alles te zullen bederven; nog kon hij hunne verhouding redden en ten minste haar vriendschap behouden.

„Laat niets verstoord worden," zeide hij met de diepe volle stem, waarmede hij een menigte wist te ontroeren, „laat wat ik gesproken heb, als niet gesproken gelden; laat mij voor u blijven, wat ik in uwe gedachte was. Maar ban mij niet uit uw bijzijn, gun mij de zoetheid van uwe tegenwoordigheid, en het vertrouwen van uwe vriendschap. Ik zal niets meer vragen, dat andere in mij zal ik overwinnen. En wat ik zóó wil, kan ik."

Zooveel zelfbewustzijn sprak uit de laatste woorden, dat Henriëtte er door overtuigd werd.

Sluiten