Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Mirabeau was als verbijsterd: een belofte als die Henriëtte Amélie van hem gehoord had, had hij nimmer aan een vrouw gegeven; hij zou er zichzelf niet toe in staat hebben geacht.

Doch deze vrouw was een nieuwe kracht in zijn leven, de kracht die — ware zij ' vroeger gekomen — hem had kunnen behouden. Ook nu nog, nadat hij reeds zooveel van zijn levenskracht had verspild en opgeteerd, voelde hij in haar de, macht het vele, dat hem nog restte te behouden en de nog onvervulde beloften van zijn leven tot verwezenlijking te brengen. Zijn hart, waarin teedere gevoelens sluimerden, werd zwaar van dankbaarheid jegens haar omdat zij hem niet de deur had gewezen na de bekentenis, die komende van een man als hij, en waar zij zijn liefde niet beantwoordde, hare kuischheid bezeeren moest.

En vast nam hij zich voor, hare wenschen te eerbiedigen.

Den morgen daarop stond Henriëtte gereed om met Suzanne een ochtendwandeling,

Sluiten