Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Neen ..." kwam Suzanne ontsteld. „Woont die dan hier? Zuster Mary is toch een Engelsche?"

„Haar moeder was overgekomen om haar te zien," zei Henriëtte zacht.

„En?"

„Zij werd dood opgenomen."

„Hoe vreeselijk. En zuster Mary was vanmorgen gewoon bij de mis. Begrijpt u dat?"

Henriëtte schudde het hoofd.

„Neen, ik begrijp 't niet. Maar 't schijnt, dat het geloof tot alles in staat stelt."

„Zou 't? zou 't dat werkelijk kunnen?"

Suzanne vroeg plotseling dringend en een blos sloeg haar over het bleeke gezichtje.

Henriëtte Jknikte.

„Ik heb er meer voorbeelden van gezien," antwoordde zij. En vroeg zich in stilte af, wat er in 't kind om zou gaan. Suzanne bleef verder zwijgen, alsof zij in gedachte iets verwerkte. Henriëtte dacht aan haar brief met verlangen hem te lezen. Maar de schuddende fiacre scheen haar een te onrustige plaats ervoor. Straks in den tuin der Tuileriën zou zij wel een veilige plek vinden.

Sluiten