Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kleine oogen, een grooten, krommen neus met wijd uitstaande vleugels en een donkerrood gelaat. Zijn gezicht had iets gemeens, terugstootends. Wat vooral bij hem opviel, waren zijn lippen, die de tanden niet bedekten, maar deze half bloot lieten. Een breed, vurig litteeken liep dwars over zijn rechterwang.

De Haai beantwoordde niet dadelijk Bill's vraag, maar toen deze hem ongeduldig vroeg:

„Nou dan, wat zei Bob?" antwoordde hij met een vreemd accent, langzaam en met eenigzins slepende stem:

„Hij zei dat hij, zoodra hij den koop gesloten had, naar hier zou komen. De kooplui geven de tabak en de koffie voor lagen prgs, maar willen geen risico loopen, voor het geval de douanen van Bonny de boot inpikken; ze zijn voorzichtig geworden en daar hebben ze reden voor."

Will Brown, de oudste der mannen, uitte een ruwen vloek en sloeg met de vuist op tafel.

„De vrekken! vroeger gaven ze ons de boel in commissie en mochten we van de opbrengst een flink stuk voor ons houden. Maar sedert een paar ladingen verloren zijn gegaan . net alsof dat onze schuld is ..."

„Daar zit 't em niet in," zei Bill. „'t Is een paar malen gebeurd, laatst nog met die lading, die uit Deal is uitgezeild, dat de. schipper maar verteld heeft dat de douaniers, zulk vuil' gebroed, de lading hadden vermeesterd, terwijl hijzelf de boel verkocht en de duiten opgestreken had. Zie je, met zulke streken gaat 't vertrouwen de wereld uit. Wat zeg jij Will ?"

De aangesprokene wierp een schuinen blik op den Haai maar antwoordde niet.

„Waar moeten jullie heen ?" vroeg de dikke Molly, terwijl zij ongevraagd de bekers opnieuw vulde.

„Brouwershaven," zei Will, „met tabak en suiker van koopman Burke uit Londen, 't Is vervloekt ruw weer.... ik heb gehoord dat de kotter van Lack in de branding bij Domburg bijna stukgeslagen is."

„Hoe slechter weer, hoe beter," zei de Haai, „de douaniers komen bij ruw weer niet aan het strand... dan kruipen zij liever in hun hol. Monnet in Vlissingen is te lui en te laks om zijn kerels te dresseeren ... bah! Ik spuw op de Eranschen."

Sluiten