Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

liefderoes wat voorbij was, zag hij in een dwaasheid te hebben begaan.

De stijve, weinig geestige, nuchtere, practische Engelsehman van bijna vijftig paste slecht bij de mooie, frivole, luchthartige Francaise, die in Engeland niet aarden kon, het volk, het klimaat, haar omgeving, haar huis, kortom zoowat alles, aan de overzijde van het Kanaal, verfoeide. Het was haar nooit gelukt eenigszins behoorlijk Engelsch te leeren spreken en gedurende haar kort huwelijksleven stond zij als een vreemde tegenover de landgenooten van haar echtgenoot, die haar zoo weinig sympathiek waren. Haar gezondheid, die toch niet al te best was, begon onder haar eentonig, somber leven nog slechter te worden, en terwijl haar man, ijverig protestant, zich hoe langer hoe minder met haar bemoeide, zocht zij troost in den roomsch-kath olieken godsdienst en werd meer en meer devoot.

Drie jaren na hun huwelijk werd hun een zoon, de kleine Archibald, geboren, doch de moeder stierf twee dagen nadat haar kind ter wereld gekomen was.

Lankhurst hertrouwde niet, maar nam een oude nicht als huishoudster bij zich in zijn groote, sombere woning.

De jonge Archibald groeide op als een flinke, levenslustige knaap, die altijd ruim van zakgeld voorzien was en zich niets behoefde te ontzeggen. Dank zij het groote fortuin zijns vaders, zijn goede manieren en gunstig uiterlijk, werd hij op zijn 19de jaar als luitenant in een der meest aristocratische regimenten opgenomen. Weldra had hij zich aangepast aan de weelderige, zwelgende en zedelooze leefwijze, onder de regeering van George III, bij de Engelsche jeunesse dorée de gebruikelijke. Het hof gaf het voorbeeld van schandelijke geldverspilling en schaamtelooze ongebondenheid; de jongelui der hoogste kringen, ook in het leger, waren maar al te zeer geneigd dit voorbeeld te volgen. Archibald behoorde weldra tot de meest verkwistende rumoermakers, die altijd aan de speeltafel, in gezelschap van lichte vrouwen of in nachthuizen te vinden waren. Hoewel zijn vader een groot fortuin bezat kostte het dezen groote geldelijke opofferingen om de buitensporigheden van zijn zoon te bekostigen.

Toen Archibald vijf-en-twintig jaar was, had zijn gezond-

Sluiten