Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nemens was dat te doen ... Wilton had 't hem zelf verteld...

„Dan heeft hij zeker verhindering gehad, want ik moet me heel sterk vergissen of ik heb hem van ochtend nog aan het havenhoofd gezien. Hoewel, zijn schuit „de Dolfijn," zag ik niet meer in de haven liggen .. . Maar wat kan 't me ook eigenlijk schelen ... Dus kapitein, morgen om vijf uur gereed..; de wind waait uit den goeden hoek ... Hebt u pistolen bij u?"

Lankhurst knikte toestemmend; met schrik herinnerde hij zich op welke wijze hij de laatste maal zijn schietwapen gebruikt had.

„Moet er gevochten worden?" vroeg hij. Bob haalde de schouders op. „Ik hoop 't niet... ik zou 't liefst de boel ongezien aan wal brengen maar als de douaniers de lucht van ons krijgen, dan kunnen we misschien wel aan den klop komen, 't Zou de eerste maal niet zijn."

„Goed," zei Lankhurst toen," jullie kunt op me rekenen ;ik sta mijn man als 't noodig mocht zijn."

„Als deze reis voordeelig afloopt kunnen we aan ons trouwen gaan denken, Einmy," zei Bob hartelijk en sloeg den arm om zijn liefste terwijl hij haar een kus gaf. Emily bloosde en zei niets; haar blik ontmoette dien van Lankhurst; een spottend glimlachje kwam even om den mond van den kapitein.

Bob Waters scheen te voelen dat Emily niet zoo innig en hartelijk tegen hem was' als gewoonlijk, en zonder er een bepaalde reden voor te hebben, bracht hij deze veranderde houding in verband met Lankhurst. Een vaag, onbestemd gevoel van jaloezie kwam in hem op en hij verweet zichzelf een wolf in de schaapskooi te hebben gebracht.

Maar zijn oprechte, eerlijke, goed vertrouwende natuur kwam hiertegen ook dadelijk in opstand; Emily zou hem trouw blijven, daar was hij zoo zeker van als van zichzelf en hij had geen enkele reden om te veronderstellen dat Lankhurst van de hem zoo hartelijk verleende gastvrijheid misbruik zou hebben gemaakt. Kom, hij haalde zich voor niemendal dwaasheden in 't hoofd. Emily was natuurlijk wat verlegen geworden toen hij haar in tegenwoordigheid van den vreemden kapitein kuste. Dat was niet handig geweest, dat had hij niet moeten doen... In elk geval, morgen ging Langkhurst aan boord en zou

Sluiten