Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Tan den kotter beteekende als zeeman niet veel en was bovendien een groot deel van den dag halfdronken, zoodat wij voortdurend in angst verkeerden. Op een morgen, nadat het weer wat bedaard was, zat ik met de beide kinderen aan het dek. Wij waren door den wind ter hoogte van de Vlaamsche banken gedreven en zetten nu opnieuw koers naar Engeland. Brown, de luitenant, die den kotter commandeerde, was, hoewel het nog vroeg op den dag was, al onder den invloed van sterken drank en zwetste allerlei onzin. Ik luisterde er niet naar, maar toen hij ten slotte ook allerlei beleedigende taal uitte over de ongelukkige koningin Maria Antoinette begon mijn bloed te koken en maakte ik hem voor een lasteraar en ploert uit.

Tot antwoord wierp hij mij een stuk hout naar het hoofd, dat echter miste en het gevolg was een gevecht op den degen, waarin ik het ongeluk had den Engelsehman te doorsteken. Hij bleef op de plaats dood.

Ik verwachtte niet anders dan door het volk van den kotter gevangen genomen en misschien vermoord te zullen worden, uit wraak over den dood van hun commandant, maar het kwam anders uit dan ik dacht.

't Bleek dat de equipage blij was van haar dronken, hardvochtigen, beestachtigen commandant, die hen om de minste kleinigheid liet vastbinden en met de kat-met-negen-staarten geeselen, verlost te zijn. De l»te stuurman nam het bevel op zich en het lijk van Brown werd zonder veel plichtplegingen overboord gezet. Zijn dood was geen groot verlies voor de Engelsche marine.

Wel wil ik bekennen dat ik na het gebeurde er tegen op zag in Engeland voet aan wal te zetten. Ik had een Engelsen zeeofficier — al was het dan ook een dronken ploert — gedood en ik wist dat men dat in elk geval als een misdaad zou beschouwen. Dat de equipage op mijn hand was zou mij weinig helpen; misschien zouden zij evenzeer gestraft worden.

Tegen den avond kwam een zware mist opzetten. De equipage van den kotter, verheugd eigen baas te zijn, had de whiskyflesch behoorlijk aangesproken en de lste stuurman, een flink, fatsoenlijk man, had er zich niet tegen kunnen verzetten; van uitkijk houden, wat in dit gedeelte van de zee zoo hoog noodig

Sluiten