Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

boel gebruiken, vooral koffie en suiker; ik heb geruchten, gehoord dat het toezicht op den smokkelhandel verscherpt zal worden. Napoleon heeft zijn broer aangemaand om wat strenger op te treden... de lamme koning is zoo kwaad niet, maar hij zal wel moeten of hij wil of niet en dus... wat we hier eenmaal hebben houden we."

Bob beloofde zijn best te zullen doen en weldra ging „de Mooie Emily", met Bob, Dick en Jim aan boord weer onder zeil naar Engeland. Allen waren blijmoedig gestemd, want het gevaarlijke werk was achter den rug.

De wind was hoe langer hoe meer gaan opsteken en woei steeds uit den noordwesthoek, dus van den meest ongunstigen kant, zoodat te voorzien was, dat de overtocht lang zou duren. De zee stond hol, zware golven met witte koppen rolden achter elkaar aan en de wind floot onophoudelijk door het touwwerk. De logger had het zwaar te verantwoorden op de ontstuimige wateren van de Noordzee én het Kanaal, maar het vaartuig was stevig gebouwd en de drie mannen verstonden hun vak.

Eerst twee dagen later kwam de „Mooie Emily" in Dover aan; een paar malen hadden zij in de verte een Fransch douaneschip gezien, maar het gemakkelijk kunnen ontzeilen; nu de smokkelwaar eenmaal gelost was, leverde dit trouwens niet veel gevaar op en onder de Engelsche kust waren bevriende vaartuigen in de nabijheid om hen te beschermen. Eindelijk zeilde de logger de haven van Dover binnen.

Bob had de beide mannen hun aandeel in de opbrengst van de goederen reeds uitbetaald en zoodra „de Mooie Emily" behoorlijk was vastgemeerd gingen de drie smokkelaars uiteen. Bob haastte zich naar de hoeve van Hawkins; hij verlangde er naar Emily in zijn armen te drukken.

Toen hij nog een meter of vijftig van de woning verwijderd was, liet hij een schel, doordringend gefluit hooren, het teeken dat Emily goed kende en waarmee hij gewoon was haar zijn terugkomst aan te kondigen; zij kwam hem dan dadelijk tegemoet loopen.

Maar ditmaal kwam er niemand en Bob werd ongerust. Weliswaar kon Emily niet weten wanneer haar minnaar zou terugkomen maar toch... hij was langer weggebleven dan hij gedacht had en zij moest hem wel met ongeduld verwachten.

Sluiten