Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

echter dat, wilde hij iets te weten komen omtrent de vermiste Emily, met geweld of hardheid niets te bereiken, viel en vroeg dns zoo kalm en vriendelijk als hem mogelijk was:

„Is Emily Hawkins van morgen niet hier geweest, Molly?"

De oude vrouw knikte van neen.

„Ik heb me ook al verbaasd, waar ze bleef; ze slaat anders geen dag over om melk te halen. De melk staat klaar... als je ze meenemen wilt."

Eerst wilde hij zeggen dat hij wel wat anders te denken had dan aan melk, maar even later bedacht hij zich. Hij wilde wel eens een kijkje nemen in de hut van Molly en ging dus binnen.

De hut was in tweeën gedeeld; de voorste helft diende tot woonvertrek de andere als koestal. Beide helften waren door een lage deur verbonden.

Maar ook hier kon Waters niets bijzonders ontdekken; de weinige meubelen waren vuil en haveloos; op de tafel stond een steenen pot met melk, waaruit een kat stond te drinken. Op Water's komst nam het dier de vlucht. Van Emily echter geen spoor.

Bob begreep dat hij van Molly niets vernemen zou. Of zij sprak de waarheid en Emily was in het geheel niet bij haar geweest, óf zij loog en wist meer van de zaak. Maar in het laatste geval zou zij er belang bij hebben niet de waarheid te zeggen en zich er wel voor wachten iets te verraden.

Bob stond in beraad wat te doen. Hij zou in elk geval naar Dover gaan en aan het hoofd van de politie kennis geven van Emily's verdwijnen, hoewel hij zich niet voorstelde van die zijde veel hulp te zullen ontvangen. De politie dier dagen maakte zich gewoonlijk niet erg druk om een arme molenaarsdochter, die vermist werd, te trachten terug te vinden. Maar Bob bezat eenig geld en hij hoopte, door een ruime belooning voor het vinden van Emily uit te loven, misschien iets te zullen bereiken. Voorloopig echter wilde hij persoonlijk al het mogelijke in het werk stellen om een spoor van zijn vermiste geliefde te ontdekken; hoe langer hoe meer was hij overtuigd dat Emily niet vrijwillig verdwenen was.

Doelloos dwaalde hij om de hut van Molly heen; de oude vrouw bleef kalm op haar stoel in de zon zitten en trok zich van Bob's handelingen niets aan.

Sluiten