Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Juist die schijnbare onverschilligheid kwam Bob verdacht voor.

Toen hij een uur lang vruchteloos gezocht had, keerde hij vermoeid en neerslachtig naar de hut van Hawkins terug. De oude man zat nog altijd zijn pijp te rooken en vroeg hem:

„Niets gevonden?"

Bob schudde mismoedig het hoofd. „Waar zou ze gebleven zijn? Ze gaat wel eens naar haar tante in Wheatstone, maar dan zegt ze het altijd vooraf... en ook wel eens naar Dover... daar woont de oude juffrouw Brown ..."

Bob vond het de moeite niet waard, die opmerkingen te beantwoorden. Het was duidelijk dat Emily van plan was geweest naar de melkvrouw te gaan en op de een of andere wijze in haar voornemen verhinderd was geworden; op welke manier kon hij niet nagaan.

Wat moest hij nu doen?

Terwijl hij op een stoel zat te peinzen en nauwelijks luisterde naar het gewauwel van den ouden Hawkins, sprong Jack, de groote, ouwe hond, tegen hem op. Het beest was gewoon dat Emily hem zijn voedsel gaf en dit was dien dag natuurlijk verzuimd. Bob stond op en gaf hem een paar stukken brood en gedroogde visch. Onderwijl kwam een denkbeeld bij hem op.

Hij wist dat Jack erg aan Emily gehecht was, ja het verwonderde hem dat zij den hond op haar noodlottige morgenwandeling niet meegenomen had.

Zou Jack haar spoor niet weten te vinden?

Bob aarzelde niet; hij nam een der pantoffels van Emily, die in een hoek van de kamer stonden, hield die den hond onder den neus en naar buiten gaande riep hij luid: „Zoek, Jack, zoek!"

De hond sprong luid blaffend een eind vooruit en liep in vrij wilden vaart met den neus langs den grond, den weg op naar Molly's woning; Bob, wiens gewonde been meer en meer begon te steken, had moeite hem bij te houden.

Ongeveer twintig meter vóór men aan de hut der oude vrouw kwam stonden een tiental boomen ter zij van den weg, met zwaar kreupelhout er tusschen. Hier scheen de hond het spoor bijster te raken, hij liep knorrend en onderdrukt blaffend heen en weer, blijkbaar onzeker welken kant hij uit moest.

Bob nam den grond ter plaatse nauwkeurig op en hij kwam

Sluiten