Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hoewel er verscheidene ramen in de zaal waren en ook nog een tweede deur, dacht niemand er aan deze te benutten om te ontkomen; men wist maar al te goed dat deze uitgangen bezet waren en men den vijand in de armen zou loopen.

De matrozen en ook Bob verweerden zich als wanhopigen.

Waters had zijn pistool afgeschoten, maar niemand getroffen, daarna was het hem uit de hand geslagen en verweerde hij zich met een afgebroken tafelpoot, naar links en naar rechts om zich heen slaande. Hij was half bedwelmd door het rumoer, het stooten, slaan en worstelen, terwijl een wolk stof oprees die hem half verblindde en bijna deed stikken. Hij zag dat de kastelein tweemaal een man ter aarde deed storten door een slag met zijn knuppel, hoe de man naast hem een houw met een sabel op den schouder ontving, hoe een ander een messteek opliep.... Maar de bootsman en zijn mannen kregen langzamerhand de overhand en toen de kastelein dit bemerkte sloeg hij twee of drie lampen stuk. Een paar matrozen volgden zijn voorbeeld zoodat de zaal in diepe duisternis werd gehuld.

Deze hulp kon echter niet meer baten; binne^ enkele minuten waren alle aanwezigen, ook Bob, gevat, gekneveld en naar buiten gehaald, de kastelein had een sabelhouw over een zijner wangen gekregen en werd bloedend achter gelaten.

De presgang voerde zijn slachtoffers mede.

HOOFDSTUK VH.

Lankhurst bevond zich sedert twee dagen in Middelburg.

Nadat hij „de Mooie Emily" verlaten had was hij in Brouwershaven aan wal gezet en had daar voor den nacht in een behoorlijk logement een onderkomen gevonden. Dank zij zijn kennis van de Vlaamsche taal, die hij van zijn overledene vrouw geleerd had, kon hij zich overal in deze streken gemakkelijk redden en voor den volgenden dag slaagde hij er in een plaats te bespreken op een binnenvaartuig, dat op Vlissingen voer. De ex-kapitein kon over genoeg geldelijke middelen beschikken om zich voorshands te redden en dus

Sluiten