Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij zich om, zoodra hij van de eerste ontsteltenis bekomen was, en stond in een oogenblik weer op de beenen. Met een fikschen uithaal bracht hij den man, die hem het eerst had aangegrepen, een geweldigen slag tegen de kaak toe, die dezen deed afdeinzen. Toen wierp hij zich op den jongen man en bracht hem met beide vuisten een krachtigen stoot in de maagstreek toe; de getroffene sloeg achterover en bleef bewusteloos liggen.

Lankhurst had nu een oogenblik tijd om het terrein te verkennen en zag een sloep met twee mannen er in, op ongeveer vijftig meter van het strand voor dreg liggen; de beide inzittenden sloegen blijkbaar met belangstelling gade wat er aan het strand plaats greep en hielden zich gereed in te grijpen. In de verte bemerkte Lankhurst een kotter, die blijkbaar kruisende was.

Veel tijd tot verdere beschouwingen had hij echter niet, want de man, dien hij den kaakslag had toegediend, was weer op zijn verhaal gekomen en onder het uitstooten Van een ruwen vloek kwam hij met een stuk hout, dat hij gegrepen had, op Lankhurst af. Deze had nauwelijks tijd zich te weer te stellen; wel ontweek hij den slag, die op zijn hoofd gemunt was, maar kon niet beletten dat zijn tegenpartij hem met het eind van den knuppel op den linkerarm een geweldigen slag toebracht; Lankhurst ondervond een hevige pijn en voelde tevens dat zijn linkerarm loom en machteloos werd.

Zijn aanvaller wierp den knuppel neer en greep Lankhurst om het middel; het was een zware, krachtige kerel en hoe geoefend in het worstelen de kapitein ook zijn mocht, met zijn krachteloozen linkerarm was hij niet opgewassen tegen zijn belager. In weerwil van zijn wanhopige pogingen tot verzet voelde hij zich naar beneden trekken, de beide sterke armen sloten zich voortdurend vaster om hem heen en beletten hem bijna adem te halen. Hij voelde zijn krachten verdwijnen, zijn verzet hield op...

Op dit oogenblik kwam er echter van een onverwachte zijde redding opdagen.

Van de zijde van Dishoek kwam een ruiter aangaloppeeren; Lankhurst hoorde de hoeven van een paard in het mulle zand slaan, het kraken van een zadel en een stem, die in het Fransch riep:

Sluiten