Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Tan een oorlogsvaartuig te dienen, werd gevangengenomen; den ongelukkigen slachtoffers, half bedwelmd en met de hevigste straffen bedreigd, werd wijs gemaakt, dat zij zich vrijwillig verbonden en het, werfcontract onderteekend hadden.

Erkend moet worden dat het meerendeel der vrijwilligers zich vrij spoedig in hun lot schikte en, hoe afkeerig zij aanvankelijk ook mochten geweest zijn om hun land op die wijze te dienen, zich tamelijk gemakkelijk aan de nieuwe omgeving wisten aan te passen en er toe bijdroegen de Engelsche vloot haar ouden roem te doen handhaven.

Met Bob Waters was dit echter niet het geval. Met een veertiental andere jonge en ook enkele oudere mannen was hij aan boord van het wachtschip gebracht, dat bij Deal voor anker lag en daar had men ieder hunner een afzonderlijke hut gegeven. Na een uur of drie alleen te hebben gezeten bracht een matroos hem een glas bier en een paar sneden grof brood met vleesch. Het zag er smakelijk uit en Bob maakte er dan ook gretig gebruik van.

Weldra voelde hij zich echter duizelig en slaperig worden; in weerwil van zijn krachtige pogingen om zich te verzetten, werd hij al suffer en suffer. Hij voelde nog dat een paar matrozen hem onder den arm namen, hij werd naar een vrij groot doch laag vertrek geleid waar achter een tafel een paar marine-officieren zaten; op tafel lagen eenige stukken papier, hg hoorde verwarde stemmen... verder herinnerde hij zich niets meer.

Eenige uren later werd hij in zijn hut met zware hoofdpijn wakker; het was ochtend en het licht viel door de patrijspoort in zijn hut naar binnen.

Een half uurtje later kwam de bootsman, die hem grijnslachend meedeelde: „Je bent ingedeeld op de brik Agamemnon. Hier is een afschrift van de monsterrol. Pak aan jongen!"

Bob Waters las dat..., de naam was zelfs niet ingevuld, zich vrijwillig verbonden had voor den tijd van zes jaar als matroos 3de klasse bij Z. M's. oorlogsmarine met een handgeld van vijf pond sterling en „daar genoemde ... de schrijfkunst niet machtig is, heeft hij deze verklaring met een kruis onderteekend in het bijzijn van twee getuigen."

Bob lachte bitter toen hij dit las. Hoe gemeen! Hoe huichelachtig! Het gewone middel — het slachtoffer bedwelmen en

Sluiten