Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Geen wonder dat de Vlissingers, zoodra de duisternis gevallen was, liever binnen bleven; een avondwandeling door de donkere straten was niet alleen onaangenaam maar zelfs gevaarlijk.

Beladen met de verschillende voorwerpen kwam Lankhurst aan het eind van de nauwe gang; het regende nu hard en hij had zelfs eenige moeite gehad om in de duisternis den ingang te vinden.

Lankhurst ledigde den zak, nam dien in de eene hand en den stok in de andere, plaatste de overige voorwerpen op de stoep onder een afdak en sloop zoo voorzichtig mogelijk de gang in.

Reeds was hij bijna aan het eind er van, bij het ijzeren hek gekomen, toen hij den schildwacht ontdekte. Ditmaal sliep deze niet, maar liep langzaam op en] neer in een wijde overjas met kap gehuld.

Lankhurst sloop nader. Reeds was hij den man tot op twee schreden afstands genaderd, toen de schildwacht zich omwendde, want hij meende geruisch achter zich te hooren... Hallo! Qui vive?"

Tot antwoord stortte Lankhurst zich op hem en bracht hem een stevigen slag met zijn stok toe, die den schidwacht ter aarde deed storten; het geweer viel met een kletterend geluid op den grond. Vlug stopte Lankhurst den man zijn zakdoek als een prop in den mond, trok hem den zak over het hoofd en bond dezen vast. Van die zijde was geen gevaar meer te duchten. Nu drukte hij het hek open... voor het venster van Emily brandde licht; zij was gereed om te ontsnappen.

De kapitein floot een in die dagen bekend Engelsch volksdeuntje en liep het tuinpad op tot onder het venster.

Dit werd zachtjes opengedaan en hij hoorde zich met half luide stem toeroepen;

„Ik ben klaar, wat moet ik doen?"

„Gooi een dun touw of zoo iets uit het raam, dan bind ik daar een dik touw aan vast en kunt gij je laten afzakken," fluisterde Lankhurst haar toe: „Maar vlug! We hebben geen tijd te verliezen."

Even later liet Emily een stuk touw waaraan een paar in elkaar geknoopte stukken doek, in reepen gescheurd, waren vastgeknoopt, zakken, Lankhurst bond zijn touw met den haak er aan vast en Emily trok het op.

Sluiten