Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mede ik Her gekomen ben. Een flinke borst.... niet voor een klein geruchtje vervaard ...."

„Dat is hij," bevestigde de Hoogh, „hij en nog vier of vijf schippers leveren geregeld aan Hendrik Florisz en die zorgt voor de verdeeling en verzending van de waren. Toevallig hoorde ik dat hij dezer dagen in een gevecht met douaniers licht gewond is geraakt."

„Daar ben ik bij geweest," vertelde Lankhurst en gaf een kort relaas van het gebeurde.

Men bleef nog even napraten doch volgens gewoonte ging de geheele familie om half tien ter ruste.

Een paar dagen later had Lankhurst's avontuur met de Engelschen en zijn ontmoeting met Dubois plaats; hij besloot in overleg met de Hoogh met niemand over de zaak te spreken, zoodat Doortje er dus ook niets van te weten kwam.

Den volgenden dag vertrok hij naar Vlissingen.

HOOFDSTUK XI.

Emily genoot in het heerlijke gevoel van vrij te zijn, zoodra zij en haar geleider de Middelburgsche poort achter zich hadden. In de volheid van haar hart greep zij Lankhurst's hand met haar beide handen, drukte die krachtig en zei met licht bevende stem: „Ik dank u... ik dank u hartelijk voor wat u voor mij gedaan hebt, ik zal het nooit vergeten."

Lankhurst was het zonderling te moede. In vroegere jaren zou hij het als een fortuintje beschouwd hebben 's nachts op een onbekenden weg in een vreemd land alleen te zijn met een mooi, jong meisje dat zich geheel en in goed vertrouwen aan hem overgaf. Hij had veel vrouwen liefgehad en zou zeker niet geaarzeld hebben ook deze vrucht, die hem zoo verlokkend k toelachte, te plukken.

Hij wist, dat hij'op Emily zekeren indruk gemaakt had en dat het hem niet veel moeite zou kosten om hiervan misbruik te maken; geholpen door de eigenaardige omstandigheden waarin zij verkeerden en de machteloosheid waarin Emily zich voor het oogenblik bevond, zou zij hem wel ter wille zijn; Bob

Sluiten