Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kameraad, zoo'n huichelaar bent, had ik je niet met die deerne 's nachts naar buiten gelaten. Al die "Wallons zijn verraders en schurken! Maar je zult er voor boeten!" en zijn degen oprapend, dien hij in den val verloren had, viel hij onstuimig op Lankhurst aan.

Hoewel ongewapend verloor deze zijn koelbloedigheid niet. Hij "had gezien dat het andere meisje erin geslaagd was op te staan en te ontvluchten, achtervolgd door haar aanrander. Van die zijde had hij dus niets te vreézen en zich alleen maar tegen Larné te verdedigen.

Maar hij moest een wapen hebben... bij een der kleine huizen stond een turfmand... Lankhurst aarzelde niet, greep het onridderlijke wapen en wist zich daarmee den Franschman van het lijf te houden en wel zóó geschikt dat hij zelfs op zeker oogenblik aanvallend kon optreden en den ander diens wapen uit de hand slaan.

Dadelijk daarop liet hij de mand los en greep Larné om het middel; het gelukte hem binnen enkele seconden den vrij licht gebouwden Franschman achterover te drukken. Deze was gedwongen een paar passen achteruit te doen, struikelde over de mand en viel in zijn volle lengte op den grond.

Lankhurst maakte van het verkregen voordeel gebruik, drukte den ander stevig onder zich en beet hem toe:

„En nu, monsieur Larné, vraag je deze dame dadelijk om vergiffenis voor je brutaal gedrag, of op mijn woord, je zult er voor boeten!"

"Woedend van onmachtigen haat deed Larné wat hem gelast werd, al nam hij zich voor later wraak te nemen op dien Belg. Maar was het wel een Belg?

Hij meende zoo straks Engelsche woorden gehoord te hebben ... er hadden vreemde geruchten geloopen ... een Engelsch meisje geschaakt, of zoo iets...

Die vervloekte kerel hield hem zoo stevig vast, dat hij zich bijna niet verroeren kon ... en dat ten aanzien van dat knappe meisje ... die vernedering hinderde hem nog het meest...

„Laat me los," riep hij halfluid ... ik heb immers je zin gedaan. Laat me los!"

„Nog niet," antwoordde Lankhurst bedaard, „eerst nog een belofte, monsieur Larné. Je moet me beloven geen enkel woord

Sluiten