Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De bemanning van de Agamemnon was voor een gedeelte bij de landingstroepen ingedeeld en maakte de bezetting uit van het fort Nolle, dat, oorspronkelijk door de Franschen ter verdediging van Vlissingen bestemd, op ongeveer een kilometer afstands ten noordwesten van deze vesting aan de Schelde lag en nu de uiterste rechtervleugel van de Engelsche lijn van insluiting uitmaakte. Generaal Osten moest zijn troepen in één colonne langs den zeedijk laten marcheeren en ontving al vrij spoedig vuur uit de Engelsche mortier- en houwitserbatterijen, die hem vrij veel verliezen berokkenden.

De Fransche bevelhebber liet daarom zijn troepen verspreiden en in linie voorwaarts gaan, doch het moeilijke, drassige terrein maakte het bezwaarlijk vooruit te komen in een voldoend breed front.

De Engelsche matrozen bepaalden zich niet tot de verdediging, maar kwamen uit het werk te voorschijn toen de Franschen voldoende genaderd waren, gaven een paar salvo's af en stormden daarna op den vijand los, de blanke wapens in de hand. Ih de voorste linie der Franschen vuurde de luitenant Larné zijn manschappen aan, die, blijkbaar sterk geschokt door de verliezen, die zij reeds geleden hadden en voor een deel ongeoefende troepen, weinig lust betoonden voorwaarts te gaan, zich op den grond geworpen hadden en weigerden op te staan.

Larné toonde hier dat persoonlijke moed hem niet ontbrak en met den degen in den hand gaf hij het voorbeeld van onversaagdheid, nu eens met aanmoedigende woorden, dan weer in smadelijke, minachtende taal zijn afdeeling, meerendeels Ieren en Pruissen, prikkelend en aansporend, zijn voorbeeld te volgen. Maar het succes was slechts gering. Terwijl hij zich half omwendde stormde een reeds vrij bejaarde matroos op hem toe, en vóór de Fransche officier zich van zijn degen bedienen kon, om zich zijn aanvaller van het lijf te houden, dreef de matroos hem de bajonet in het lichaam; zonder een kreet te slaken stortte Larné achterover. Het was zijn laatste strijd geweest en Lankhurst zou hem vergeefs voor het tweegevecht wachten...

Even later sprongen twee, drie projectielen, nit de vesting afgeschoten, tegelijk in de nabijheid van den gevallene, kogels

Sluiten