Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar een oude vriend toe, al kende zij hem betrekkelijk kort; hij had haar gered, ontrukt aan de gevangenschap, waartoe de Haai haar zoo schandelijk gedwongen had. Met eerbied had hij haar behandeld, als ware zij zijns gelijke en niet een eenvoudig, onbeschaafd meisje geweest... Dit alles had hem in haar oogen tot een soort held gemaakt en des kapiteins innemende manieren, mannelijke schoonheid en kloek optreden hadden het overige gedaan.

Van Bob Waters hield zij veel, heel veel, maar toch... haar gevoelens voor Lankhurst waren van anderen aard. Zij wist dat zij mooi was, mooier dan de meeste andere meisjes die zij kende... Bob Waters was een eenvoudige visscher, dat wist zij, maar toch, hij had iets in zijn uiterlijk, zijn voorkomen, zijn manieren, zijn opvattingen, zijn spreken zelfs, dat hem onderscheidde van zijn standgenooten. Hij had aan eiken vinger een meisje uit de buurt van Dover kunnen krijgen, als hij gewild had, maar hij had zich nooit met haar afgegeven en alleen Emily uitverkoren.

Dat had haar ij delheid gestreeld en naarmate zij Bob beter had leeren kennen had zij hem ook meer liefgekregen. Zij had het volle besef van zijn eerlijke, onverdeelde, oprechte genegenheid, die zich geheel in haar persoon concentreerde en haar alles voor hem deed zijn. Zij wist dat Bob een vurige, driftige, hartstochtelijke jonge man was, vol kracht en leven en zij schrikte daarvoor niet terug, al kon zij zijn hoogste innigheid niet altijd met dezelfde mate van kracht en onstuimigheid beantwoorden.

Emily had nu en dan het flauwe besef, dat het meer Bob's superioriteit boven de andere jonge mannen van zijn stand was, die hem in haar oog aantrekkelijk maakte, dan zijn persoon zelf en hoewel zij niet twijfelde of haar huwelijk met Bob zou gelukkig zijn, kwam de gedachte nu en dan toch bij haar op of hij wel in alle opzichten haar wenscben zou bevredigen.

Maar Emily was te onontwikkeld om haar gevoelens volkomen zuiver te kunnen onderscheiden en dus had zij Bob Waters altijd met tevredenheid en gerustheid als haar toekomstigen echtgenoot beschouwd, in zuivere genegenheid, zonder hinderlijke bijgedachten ... totdat Lankhurst gekomen was ...

Aanvankelijk had zij hem uitsluitend als den „heer" be-

Sluiten