Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Hoogh, haar gastheer, had enkele dagen, vóór Middelburg door de Engelschen bezet werd, op een kouden, regenachtigen morgen op een wandeling buiten de stad een heer ontmoet, die een paard aan den teugel leidde en op weg was naar Walcheren's hoofdstad. Het dier was ernstig kreupel en de Hoogh, een liefhebber yan paarden, knoopte een gesprek met den vreemde aan, daar beiden op weg waren naar de stad.

Tot zijn verwondering sprak de man gebroken Hollandsen, maar uitstekend Fransch, hoewel hij blijkbaar weinig sympathie koesterde voor de tegenwoordige bezetters van Vlissingen maar integendeel, tot de Hoogh's blijdschap, zeer geporteerd was voor de Engelschen.

„Mijn naam is Dubois," zei hij, het hoofd even ontblootend, „ik ben van landaard Franschman, d. w. z. legitimist, geen aanhanger van de Republiek en het zoogenaamde keizerrijk van den generaal Buonaparte."

„Dubois?" vroeg de Hoogh verbaasd, „geneesheer? Officier van gezondheid?"

„Geweest.' Maar hoe kent u mij, mijnheer...?" vroeg Dubois, den ander scherp aanziend.

„De Hoogh is mijn naam en ik woon in Middelburg. Sedert enkele dagen heb ik een Engelsehman te logeeren en deze vertelde mij... als ik mij ten minste niet vergis.. ."

„Tiens! ik ben er! Monsieur Lank... Lang...", riep Dubois levendig uit.

„Lankhurst," merkte de Hoogh glimlachend op. „U hebt hem een grooten dienst bewezen, waar hij u zeer dankbaar voor is. Hij had het plan u dezer dagen eens te gaan opzoeken in Oostkapelle maar ... door verschillende omstandigheden ... werd hij verhinderd ... zeer tot zijn spijt."

„Ik heb genoeg van Oostkapelle!" riep de levendige Franschman uit. „De Engelschen hebben die plaats bezet en zijn in opmarsch naar Grijpskerke. Ik had mij bij hen willen voegen, maar ze zagen me voor een Franschman aan . .. wat ik trouwens ook ben," voegde hij er lachende aan toe. „Maar ik bedoel dan natuurlijk.voor een vijand en begroetten mij met geweerschoten, zoodat ik het maar beter vond Antoinette hier," — hij knikte met het hoofd naar het kreupele paard — „te bestijgen en naar Middelburg den wijk te nemen uit vrees

Sluiten