Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Toen, na een minuut of tien zwijgend wandelen, had zij met een hoogen blos het gewaagd hem te vragen:

„Waarom bent u eigenlijk hier in Zeeland, mijnheer Lankhurst?"

De kapitein had niet dadelijk geantwoord. Hij had haar alles willen zeggen: den dood van zijn vrouw, het gebeurde met den minister, zijn vlucht naar Holland ... maar dan ook, dat hij haar liefhad, dat zij hem tot een nieuw leven kon terugbrengen, dat al zijn hoop voor de toekomst in haar besloten lag ...

Maar hij voelde dat hem daartoe nog de moed ontbrak, dat dit niet het oogenblik was om zijn hart voor haar uit te storten; daartoe moest hij een betere gelegenheid afwachten... hij besloot haar gedeeltelijk de waarheid te zeggen.

„Br ben kapitein in het Engelsche leger geweest, juffrouw Doortje, dat weet u. Ik ben in twist geraakt met een zeer hooggeplaatst persoon, een minister; dat heeft tot een... duel geleid, waarin ik mijn tegenstander gekwetst heb... daarom moest ik de vlucht nemen. Anders was ik gevangen genomen en... God weet wat er verder met mij gebeurd zou zijn." Zijn stem trilde even bij die woorden.

Doortje gevoelde als bij ingeving dat de oorzaak van die twist een vrouw geweest moest zijn; toch waagde zij het niet verder te gaan met haar onderzoek. Maar een andere vraag liet haar vrouwelijke nieuwsgierigheid niet toe, in te houden... dat meisje waar luitenant Larné over gesproken had ...

„Kende u niemand hier in Zeeland?" vroeg zij quasionverschillig.

„Absolnut niet... of ja... uw oom De Hoogh natuurlijk; dien had ik op een vroegere reis in dit land eens bij toeval ontmoet; ik heb hem toen een kleine dienst kunnen bewijzen, waarvoor hij me nu nog overmatig dankbaar is."

En hij vertelde haar in het kort hoe hij oom De Hoogh indertijd uit den klem had geholpen.

„Toen ik tengevolge van die ... zaak ... met den minister uit Engeland moest vluchten was mijn eerste gedachte naar Holland over te steken. Trouwens, het lag voor de hand. Maar een gelukkig toeval deed mij aan uw oom denken en ik be-

Sluiten