Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„We zullen ons best doen, je zoo spoedig mogelijk naar Engeland over te brengen," zei de Fransche geneesheer op den llden Augustus, „er gaan schepen genoeg van hier naar de overzijde van het Kanaal, maar ik wil zekerheid hebben dat je veilig en onder betrouwbaar geleide overkomt. Ik ken de Engelsche militairen, beste jongens, maar... een knap gezichtje ... een aardig jong meisje ... en jongelui..."

Hij gaf haar een guitig knipoogje en Emily bloosde. Even glimlachte zij weemoedig en vroeg toen aan Dubois:

„Hebt u nog niets van Bob Waters gehoord?"

De Franschman keek haar ernstig aan en antwoordde toen aarzelend:

„Ik heb naar hem geïnformeerd, dat had ik je immers beloofd. Van morgen heb ik bericht ontvangen dat Robert Bichar d Waters..."

„Ja, dat is hij!" viel Emily hem levendig in de rede. „Wat weet u van hem? Toe, vertel het me."

„Dat die Waters als matroos is ingedeeld bij Zijner Majesteit's oorlogsmarine, op de Agamemnon of op de Conqueror, dat wist men niet zeker."

„Bob matroos?" vroeg Emily verbaasd. „O, dan moeten ze hem geprest hebben...", en in snikken uitbarstend voegde zij er aan toe. „O daar ben ik aldoor bang voor geweest! En waar is hij nu? Waarom laat hij niets van zich hooren P"

Dubois haalde de schouders op.

„Waar hij is? Ja, dat weet ik niet, nóg niet ten minste. Ik ken de namen niet van al de schepen, die hier op stroom liggen. Maar ik zal er naar informeeren. Misschien als Vlissingen zich heeft overgegeven. En waarom hij niets van zich laat hooren? Wel, hij weet natuurlijk niet, dat je hier bent. Best mogelijk dat hijwel naar Dover heeeft geschreven, maar ... op den brief, dien je aan je vader gezonden hebt, is ook geen antwoord gekomen. Misschien is hij wel verloren geraakt.. . of... ja er zijn honderd redenen ..."

Emily zuchtte. Zij kende haar vader; de oude man kon lezen noch schrijven... van die zijde verwachtte zij niet veel. O, zij haakte naar het oogenblik waarop zij weer naar Dover zou terugkeeren, waarop zij weer rustig in het huisje bij den

Sluiten