Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet lang meer zou maken. Hij kwam anders weinig of niet in deze loods en zorgde daarbij steeds Bob Waters nit het gezicht te blijven. Maar in de laatste dagen had hij bedacht, dat het hem eigenlijk toch niet zoo heel veel schelen kon of Bob hem herkende. Wat voor kwaad kon hij hem doen? De man was binnen een week dood, daarvan was hij overtuigd en overigens toch heelemaal machteloos, zelfs al mocht hij op de een of andere manier ontdekt hebben, wie het geweest was, die zijn meisje uit Engeland geschaakt had.

Van een gemeene voldoening genoot hij bij de gedachte dat, al mocht Emily dan ook voorloopig voor hem verloren zijn, Bob Waters toch evenmin van haar mooie lichaam genieten zou.

Bij Bob's bed bleef de Haai staan en Bloeg met aandacht gade, hoe de zieke lag te steunen en te zwoegen in gestadige onrust. Het volle licht viel op zijn uitgemergelde, holle gelaatstrekken en bloote borst.

Eensklaps trok iets de aandacht van den Haai; op Bob's half ontblooten bovenarm zag hg' blauwzwarte strepen, figuren ... Hij kwam nog wat naderbij... Voorzichtig schoof hij de mouw nog wat verder ter zijde en zag op het blanke vleesch duidelijk getatoueerd... de drie leliƫn der Bourbons, het hem Welbekende Fransche wapen.

De Haai bleef op de figuren staren... eensklaps droDg het tot hem door dat het toeval hem hier een gewichtige ontdekking had laten doen... nauwkeurig herinnerde hij zich wat Dubois hem indertijd op de Oldenhove had meegedeeld... het wapen der Bourbons op den schouder van zijn zoontje getatoueerd ... er kon hier geen vergissing in het spel zijn ... de leeftijd van Bob Waters ... zijn weinig Engelsch uiterlijk... zijn onbekende ouders ... alles klopte.

Even verbaasde Wilton zich dat Dubois zelf niet ontdekt had, wat hem zoo even in het oog was gevallen. Maar de zaal, waar Bob lag, stond niet onder het onmiddellijk beheer van den Franschen geneesheer en bij de talrijke zieken was het geen wonder dat niet elk hunner aan een nauwkeurig onderzoek was onderworpen. Bob's wonde was van dien aard, dat elk operatief ingrijpen een noodelooze nieuwe pijniging zou geweest zijn en dus had men hem met rust gelaten. Maar in elk geval

Sluiten