Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dover en kwam hier in aanraking met de smokkelaars.

Intusschen was Napoleon eerste consul en in 1804 keizer der Franschen geworden; Perrin had nu zonder gevaar naar Frankrijk kunnen terugkeeren doch er waren twee redenen die hem in Engeland hielden.

Vooreerst had hij het voordeelige maar gevaarlijke baantje van spion op zich genomen en leverde aan den generaal Monnet tegen goede betaling berichten omtrent de uitrusting der Engelsche expeditie tegen ons land en aan het Engelsche legerbevel omgekeerd berichten omtrent de Franschen in Zeeland. Door zijn tochten met een smokkelschip kon hij zonder argwaan te wekken telkens naar Zeeland oversteken en bezoeken afleggen in het kwartier van Monnet. Toch hadden de Engelsche smokkelaars verdenking tegen hem opgevat en wantrouwden hem. Dan was er nog iets wat Perrin in Dover hield: de aanwezigheid aldaar van Emily Hawkins. In weerwil van haar minachtende bejegening — of misschien wel juist daardoor — had hij een vurige hartstocht voor het jonge meisje opgevat en gezworen haar te zullen bezitten, goedschiks of kwaadschiks.

Toen zij zich met Bob Waters verloofd had, zag Perrin wel in dat hij geen kans meer had; daarom had hij haar met geweld uit Engeland doen wegvoeren, minder nog om haar in zijn bezit te krijgen dan wel om haar aan Bob Waters' omhelzingen, waarvan het zien hem razend maakte, te onttrekken. J^w *

Het ongeluk wilde dat Darcin nu, door het toeval, op zijn weg gevoerd was, maar nog erger was 't dat een ander gevangen Fransch militair, de luitenant Nivelle, adjudant en vertrouwde van kolonel Mercotin, die hem als Jules Catal, spion in Franschen dienst, meermalen in Vlissingen had ontmoet, nu ook wantrouwen tegen hem had opgevat en luide verklaarde dat hij den Haai als een verrader beschouwde.

De Engelsche luitenant, die door dit alles opmerkzaam was geworden, hoewel hij den waren toedracht der zaak nog niet recht begreep, had het echter voor elk geval raadzaam geacht den Haai mee te voeren naar het hoofdkwartier en toen Wilton, op zijn eerste aanmaning, niet was blijven staan, werd zijn wantrouwen nog versterkt en liet hij den man de handen op den rug binden en streng bewaken.

12

Sluiten