Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En in stille verbittering verkropte hij zijn leed in eenzaamheid, waarin Emily het niet waagde hem te storen.

Ook zij was diep geschokt geweest toen zij Bob Waters, dien zij het laatst in Dover als Hinken, gezonden jongen man gezien had, gestorven ten gevolge van een uitputtende ziekte, geheel vermagerd en uitgeteerd, terugvond. Zij was hevig geschokt door dien onverwaohten aanblik; dagen lang zag zij telkens Bob's gelaat voor zich.

Maar toen zij hoorde dat Dubois de graaf de Montlévin en Bob Waters of liever Francois, diens zoon was, kwam een gevoel van berusting over haar. Emily zag in dat zij nooit de vrouw van den jongen graaf had kunnen worden en, mocht hij ook al zijn woord getrouw zijn gebleven, het haar plicht en ook in haar zoowel als in zijn belang zou geweest zijn, eiken band met hem te verbreken.

Den dag na dien, waarop het stoffelijk overschot van den jongen graaf de Montlévin was ter aarde besteld, ontving zijn vader een verzoek van den gewonden Engelschen matroos Peter Crawbridge om hem over een gewichtige zaak te mogen spreken.

„'t Schijnt betrekking te .hebben op uw zoon," zei Doortje met zachte stem; zij had de boodschap aan den graaf overgebracht.

Deze had de eerste dagen na Frangois' overlijden slechts enkele uren daags aan zijn zieken besteed, doch langzamerhand deed het plichtsgevoel van den behandelenden geneesheer zich sterker bij hem gelden en wijdde hij zich weer aan zijn patiënten; harde, onafgebroken arbeid leek hem het eenige middel om zijn schrijnend leed althans eenigermate te verzachten.

Hij aarzelde dan ook niet om aan de uitnoodiging van den zieken matroos gehoor te geven, vooral toen hij hoorde dat het zijn gestorven zoon betrof.

De oude man, in het besef dat hij tegenover zich had een vader, verteerd door smart over het verlies van zijn kind, zag den dokter eerbiedig aan en wist nauwlijks hoe zijn verhaal te beginnen.

„Dokter... mijnheer de graaf... ik heb gehoord dat... Bob Waters, de jonge matroos... die gestorven is... uw

Sluiten