Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

had hij tegen zijn eigen verstand in gehoopt dat het bezoek iets beters zou hebben opgeleverd. Want nog altijd had hij een vaag vermoeden, dat Doortje van Ellemeet, Louise de Montlévin was ...

Een paar dagen later begaf hij zich naar Domburg en vroeg daar inzage van de doopboeken der Oude kerk... de aanteekeningen kwamen overeen met de extracten...

Hij gaf het op... de bewijzen waren tegen zijn vermoeden en toch ... en toch ...

Telkens trachtte hij Doortje's gelaatstrekken in zich op te nemen ... een familiegelijkenis terug te vinden ... Die stijfgebleven vinger was natuurlijk een aanwijzing ... maar geen absoluut bewijs ...

Een paar malen zocht hij Doortje aan het praten te brengen over haar prille jeugd, herinneringen op te wekken uit haar eerste kindsheid. Maar hij kreeg geen nieuw licht en berustte dus eindelijk ... Totdat hij op zekeren dag een briefje kreeg van juffrouw Lodewijksz met verzoek bij haar te willen komen.

Het gebeurde enkele dagen na Doortje's bezoek bij haar tante.

Onmiddellijk begaf hij zich naar Vlissingen en vond de oude juffrouw in hoogst zenuwachtige stemming.

„Mijnheer de graaf, ik heb alles vernomen, wie u zijt... en dat ge uw zoon teruggevonden hebt om hem dadelijk weer te moeten afstaan. Ik neem van harte deel in uw smartelijk verlies..."

. „Ik dank u, madame," antwoordde de graaf eenvoudig.

„Maar in verband daarmede... en met uw laatst bezoek moet ik..." zij wist niet verder te gaan ... „mag ik u een verhaal doen?"

„Natuurlijk madame, ik luister," antwoordde de Montlévin.

„Welnu dan ... ik zal trachten u alles geregeld te vertellen.

Mijn jongere zuster Hendrika is in Januari 1790 getrouwd met Govert van Ellemeet, inspecteur van de loodsen in Domburg. Ik mocht mijn zwager niet best lijden en bovendien was 't een huwelijk beneden haar stand; 't was een knorrige, zelfzuchtige maar bovenal gierige man. Ik begrijp nooit wat mijn zuster in zoo'n echtgenoot, twintig jaar ouder dan zij, gezien heeft. Maar zij wilde en moest hem trouwen. Een zuster van

13

Sluiten