Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ik was al bang dat het met Hendrika ook zou misloop'en; zij had eiken dag hooge koorts en was meermalen uren achtereen buiten kennis.

Doch een paar dagen later werd zij wat beter en hoewel diep onder den indruk van haar verlies, hield zij zich toch beter, dan ik van het zwakke schepseltje verwacht had.

Maar, hoewel de beterschap oogenschijnlijk aanhield, bleek zij toch bedriegelijk te zijn. Op den 28»ten September, juist drie weken na het sterven van Govert, ging ook zij naar God. Maar een dag vóór haar sterven heeft ze mij een geheim toevertrouwd."

„Ah!" riep de Montlévin uit. „Omtrent... Doortje!"

juffrouw Lodewijksz knikte toestemmend.

„Ja omtrent... Doortje. Ik had al bemerkt dat Hendrika geen rust had... dat haar iets benauwde... Zij kon niet sterven want haar ziel was bezwaard. Ein3elijk kon zij het niet langer uithouden... Zij moest haar bedrukt hart bij mij uitstorten. En wat bleek nuP Toen Doortje, hun eigen kind dan, bijna twee jaar oud was, had het met andere kleinen buiten gespeeld, aan het strand .. . Nu en dan ging mijn zuster eens naar hen kijken... ze konden daar geen kwaad. Maar op eens hoorde zij een vreeselijk gegil en geschreeuw... Hendrika snelde naar buiten... een paar kinderen kwamen hevig schreiend naar haar toe loopen... Doortje was er niet bij ... De schrik sloeg mijn zuster om het hart.. . een bang voorgevoel greep haar aan... Een minuut later zag zij verstomd van ontzetting wat er gebeurd was. Een zware sloep, die gekalfaterd en geharpuisd moest worden, stond op het strand, op een paar steunen rustende; de kinderen hadden in de nabijheid er van gespeeld ... een meisje had tegen een der steunen gestooten ... deze was er onder weggeschoten en ... Doortje had de zware sloep op zich gekregen ... toen Hendrika kwam was zij al dood ... haar borstkas ingedrukt."

„Pauvre enfant! Pauvre mère!" zei de Montlévin zachtjes.

„Hendrika was half krankzinnig van verdriet, wanhopig, radeloos onder de felle smart... Maar wat haar leed nog erger maakte waren de verwijten van van Ellemeet, die haar gebrek aan zorg en gemis aan liefde voor haar kind verweet. Wel deed zij zichzelve in dit opzicht verwijten, maar de beschuldi-

Sluiten