Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in Lankhurst's hart een groote plaats innam. Maar dat gaf haar tevens de overtuiging, dat, mocht de jonge man ooit iets voor haar gevoeld hebben, hij nu voor goed voor haar verloren was. Hoe vriendelijk, hoe hartelijk hij ook met haar sprak, er was geen zweem van een iets inniger gevoel dan beschermende genegenheid, zeker niet van liefde....

Het besef daarvan sneed haar door de ziel, deed haar een plotselingen wrok opvatten tegen Doortje, die hem aan haar ontroofd had, zooals zij zichzelve trachtte wijs te maken. Toch had zij een flauw begrip van haar eigen onbillijkheid; evenmin toch als zij zich had kunnen dwingen Bob Waters lief te hebben, evenmin kon Lankhurst zich in dat opzicht geweld aandoen om haar de plaats te geven, die Doortje in zijn hart innam.

Was zij eerst dolblij geweest met Lankhurst's komst, zij wilde nu maar dat hij heenging... wat kon zij nog met hem praten ? haar opwinding was geheel gezakt... zij voelde zich ellendig... ongelukkig ... ontnuchterd ...

„Wat zijn nu je verdere plannen, Emily ?" vroeg Lankhurst belangstellend.

Zij keek hem, met haar mooie oogen, onwillekeurig droef verwijtend aan.

„Ik weet het nog niet... de dokter zou maken dat ik gauw naar Dover terugkeeren kan ... naar mijn vader en ..." zij zuchtte diep „dat zal ook maar het beste zijn. De Haai zal mij wel geen tweeden keer doen oplichten."

„Ik heb niets meer van den kerel gezien of gehoord," zei Lankhurst opstaande. „Zoodra ik den dokter spreek zal ik met hem overleggen op welke wijze we je het beste naar Engeland kunnen overbrengen. Je hebt hier een droevigen tijd gehad, Emily, maar als je maar eenmaal thuis bent zal het wel weer beter gaan."

Emily bleef voor zich staren ... antwoordde niet...

„En nu moet ik gaan. Je hebt een goede hulp en steun aan dokter Dubois en hij een goede huisgenoot aan jou. Nu Emily, kind, het ga je goed. Vóór je het Kanaal oversteekt hoop ik je nog wel eens te zien. Adieu."

„Dag mijnheer Lankhurst, nogmaals hartelijk dank voor alles!" sprak ze met toonlooze stem en drukte hem even de hand, die hij haar toestak.

Sluiten