Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De vervulling .

Mijn God, zoo dit het woord is dat uw wijsheid spreekt op mijn vragen — schraag mijn wank'len

[moed......

(Een stilte. — Zachte muziek die met korte tusschenpoozen, tot het einde der handeling voortduurt. De Vader Cyprianus door de poort op. Achter hem de portier).

De Vader. Mijn zoon, ik hoorde hoe de hemel u

geleid heeft naar dit oord, dat iedereen

angstvallig te vermijden pleegt, gewis

met reden; maar wij zullen alles doen

wat in ons menschelijk vermogen ligt

om te verhind'ren dat het lot dergenen,

die hier vereenigd zijn, ook 't uwe wordt.

Süvio. Mijn vader, zoo de hemel heeft besloten

dat mijn geval het uwe dekken moet,

moge berusting rijzen uit des harten schat

die kchaamskwaal nóch dood vermag te nundren.

De Vader. Zijt gij met bang?

Süvio. Ik was het; nu niet meer,

en zoo nog mijn gedachten in den greep

van angst gevangen lagen, zou de rust

van uwe woorden ze bevrijding brengen.

De portier. Ik zeide 't, Vader, deze vreemdeling

is met bevreesd.

(voor zich) . .. . .

Licht is hij meer dan mensen

De Vader. Maar 'k hoorde zeggen dat ge niet alleen gekomen waart, maar dat een lotgenoot u vergezelde. Silvio. Dat is Tobias,

de vrees joeg hem van hier, toen hij vernam wat schrikkelijk geheim de poort verborg die hem eerst redding te beloven scheen. De pórtier. (voor zich) Niet dat die ander vlood is wonderlijk, maar wel dat deze blijft, en zonder angst

Sluiten