Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vangt tijdens het spreken van Tobias het voorspel aan van een horaalzang).

De Vader. Mijn zoon, zoo gij uw vrees voor enkele momenten heerschappij ontzeggen kunt, hoor hoe deze uitgestoot'nen naderen tot God, en leer van hen deemoedig zijn.

(Koraalgezang van binnen).

Eeuwigheid wacht onbewogen; Zacht aan aardes doem onttogen stijgen zielen naar de glansen die ver achter aardsehe transen spannen wonderlichte bogen; Eeuwigheid wacht onbewogen.

Klacht noch tranen zijn verloren ;

diep uit overdolven voren

rijpt tot schooner vreugden wakker

lijden uit den levensakker.

Tot een hooger bloei herboren

zijn geen klachten meer verloren.

Eeuwigheid wacht onbewogen, boven haat en mededoogen. boven bangen en verblijden, boven aardes ruimte en tijden. Achter stervens doode logen wacht het eeuw'ge, onbewogen. (Een stilte).

Silvio. Is dat een lied van menschen die gestort zijn in een afgrond van zoo diepe ellende ? De Vader. Door tranen zijn hun oogen zoo verhelderd dat hun een glans van overaardsche dingen geopenbaard werd, die hun blikken blindt voor menschenvreugd of menschelijke smart. Silvio. Wel stelde God ons dezen tot een teeken, maar op een andre wijs dan Tobias

vermoedde Dit maakt alles in mij stil,

en schaamte ontdekt in mijn ootmoedigheid

Sluiten