Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Vader. Op

die vraag is 't antwoord niet aan ons. — Geloof

alleen dat alles goed is lijk het is

kan vragen overbruggen, die een stroom

van donkren twijfel stuwen door het hart.

Mara. Vond één mensch op de wereld door mijn lot

verlichting voor het zijne, ik waar' getroost,

maar dat ik niemand baat door iedren dag

den gruwehjksten dood te sterven en

fnjjn lijk te sleepen langs den groenen grond

waar alles bloeit, en levend is, en schoon

De Vader. Mijn kind, wat zijn wij menschen in dit

[wijd

heelal, wat weten wij van goed en kwaad, van dienstig en onnut; vertrouwen dat geen tranen zijn verloren, kan alleen vertwijf'ling blinden met een zacht-wit licht. En iedre klacht, die van de lippen vloeit, doorreist de ruimte, en vindt de baan door God gesteld, en resonneert van eeuwigheid tot eeuwigheid; — eenzelfde deernis dekt al 't leven, en geen liefde faalt aan kind of ster, aan 't ongeveerde vogeljong zoo min als aan de bloem, die ongezien kwijnt in de schaduw van een donkre delling. Mara. God schiep de bloemen om ze te verderven, De Vader. Zij welken als de blijde bloeiensplicht volbracht is, om de vrucht te laten rijpen, die uit haar kiemde, en haar dood is een nieuw leven.

Mara. En de duizend arme bloesems die, door den wind ontijdig afgescheurd, ellendig stierven, zonder dat de taak

van vrucht te dragen haar geschonken werd?

Zie, Vader, zie, zoo'n schaamte bloem ben ik

verwelkt voordat ik bloeide, dood voordat ik heb geleefd nu zie ik eerst hoe diep

Sluiten